Το Club Κυνοαθλητισμός Καματερού διοργάνωσε σεμινάριο εργασίας με τον κορυφαίο Ιταλό εκπαιδευτή Roberto Donnini!!

Βρεθήκαμε σήμερα στο σεμινάριο που διοργάνωσε ο Κυναθλητισμός Καματερού με το κορυφαίο Ιταλό εκπαιδευτή και βοηθό επιθέσεων Roberto Donnini. Ο γνωστός φιλόξενος χώρος φιλοξένησε και πάλι 17 σκύλους με τους ιδιοκτήτες τους διδάσκοντας σε όλους το πόσο σημαντικό είναι το φιλικό χαμόγελο η βοήθεια και ο επαγγελματισμός στην διοργάνωση.
Ο δάσκαλος Roberto Donnini ως συνήθως "δίδασκε" υπομονετικός με άψογη αντίληψη για το επίπεδο του κάθε σκύλου αλλά και κάθε κυναγωγού μοίρασε απλόχερα συμβουλές και διορθώσεις σε όλους χωρίς βιασύνη.
Συγχαρητήρια στον Kυναθλητισμό Καματερού και τους δίνουμε την υπόσχεση πως θα είμαστε εκεί για την προβολή και των επόμενων σεμιναρίων τους!!!!

Φωτογραφίες από το σεμινάριο!!

 

Ο Roberto Donnini απαντάει στο Doberman.GR!!

Doberman.GR: Αγαπητέ Roberto, αν θυμάμαι καλά ξεκίνησες τις εκπαιδεύτηκες επισκέψεις σου στην Ελλάδα το 1995 προσκαλεσμένος τότε από τον ΟΚΝΕ..
Από τότε έχεις εκπαιδεύσει αρκετές γενιές Ντόμπερμαν αλλά και ιδιοκτητών στην Ελλάδα οπότε έχεις αδιαμφισβήτητα μια σαφή άποψη για το επίπεδο μας στον τομέα της εργασίας. Πιστεύεις λοιπόν ότι έχει αλλάξει κάτι από το 1955 μέχρι και σήμερα?

Roberto Donnini: Η πιο σημαντική αλλαγή είναι ότι σήμερα ο κόσμος εδώ στην Ελλάδα ξέρει τι σημαίνει "εργασία". Ξέρει τι σημαίνει να φτιάχνεις ένα σκύλο για ZTP ή για ένα IPO1 και είναι έτοιμος να κάνει σωστές κινήσεις προς αυτήν την κατεύθυνση. Αυτό που πιστεύω ότι πρέπει να κάνει ο ΟΚΝΕ είναι να ενδιαφερθεί παραπάνω για την "εργασία" γιατί ο κόσμος είναι έτοιμος να κάνει ένα βήμα παραπέρα. Την πρώτη φορά που ήρθα στην Ελλάδα, οι άνθρωποι εδώ δεν είχαν ιδέα περί "εργασίας". Τώρα ξέρουν πολλά, αλλά πρέπει να καταλάβουν ότι ο δρόμος είναι πολύ μακρύς!

 

Doberman.GR: Στο επίπεδο της εκτροφής έχει γίνει κάτι ώστε να οδηγηθεί το Ντόμπερμαν σε έναν πιο εργασιακό ρόλο? Έχει γίνει κάτι στην εκτροφή για να γίνει πιο εργασιακή φυλή;

Roberto Donnini: Αυτό είναι πραγματικά δύσκολο να απαντηθεί γιατί ο κάθε εκτροφέας έχει ένα δικό του στόχο και πάνω σε αυτόν δουλεύει. Η μορφολογία είναι πάρα πολύ σημαντική για τον εκτροφέα, και εδώ στην Ελλάδα και παντού. Οι περισσότεροι εκτροφείς δεν ενδιαφέρονται τόσο πολύ για την εργασία. Γενικά, όχι μόνο εδώ στην Ελλάδα. Για τους περισσότερους, η "εργασία" είναι κάτι πολύ ξεχωριστό. Πιστεύω ότι ο κάθε εκτροφέας πρέπει να δίνει μεγάλη βάση στο χαρακτήρα ενός σκύλου, όχι τόσο για την "εργασία" όσο για την ίδια τη ζωή. Αν έχω ένα καλό σκύλο για να ζω μαζί του, τότε έχω και ένα καλό σκύλο για να μπορώ να δουλέψω μαζί του.

 

Doberman.GR: Ο χαρακτήρας των Ντόμπερμαν κατά τη γνώμη σου έχει εξελιχθεί;

Roberto Donnini: Οπωσδήποτε! Γιατί οι άνθρωποι εδώ άρχισαν να κοιτάζουν τι γίνεται και στο εξωτερικό. Και έφεραν εδώ πολύ σημαντικούς σκύλους για να τους βάλουν στην αναπαραγωγή. Είναι σοβαροί οι άνθρωποι που κάνουν εκτροφή εδώ στην Ελλάδα και έχουν κάνει πολύ καλή δουλειά. Δεν ξέρω τα ονόματα των Ελλήνων εκτροφέων, μόνο μερικούς που είχα γνωρίσει από παλιά. Αλλά δουλεύω με αρκετά Ντόμπερμαν εδώ στην Ελλάδα και μπορώ να πω με σιγουριά ότι είναι πολύ καλά σκυλιά. Αυτό που δεν με ικανοποιεί πολύ είναι ο τρόπος δουλειάς σχετικά με την εκπαίδευση. Πρέπει να είναι πιο επαγγελματικός και να δίνεται βαρύτητα σε λεπτομέρειες. Η δουλειά εδώ τείνει να είναι "εύκολη". Οπότε θα πρέπει να φέρετε κάποια στοιχεία από χώρες όπως η Γερμανία ή η Φινλανδία που είναι πάρα πολύ δυνατή στις υπακοές. Πληροφορίες δηλαδή για την εξέλιξη της "εργασίας" στην Ελλάδα.

 

Doberman.GR: Ο μέσος ιδιοκτήτης έχει καταλάβει την αναγκαιότητα της εργασίας για μια εργασιακή φυλή?

Roberto Donnini: Σημασία έχει το πού εστιάζεις. Αν θέλεις να κάνεις ZTP ή IPO1 για τη μορφολογία, τότε αυτό δεν είναι εργασία. Είναι μόνο για να πάρει το σκυλί κάποιους τίτλους. Αυτό είναι ΟΚ, αλλά "εργασία" σημαίνει πολύ παραπάνω πράγματα.

 

Doberman.GR: Πως βλέπεις γενικά τις φυλές εργασίας και πως κατατάσσεις το Ντόμπερμαν του σήμερα ανάμεσα τους?

Roberto Donnini: Σήμερα είναι ίσως η πιο δύσκολη περίοδος για τον εκτροφέα. Δεν είναι αρκετό να φτιάξει κάποιος ένα καλό σκύλο για εργασία ή ένα καλό σκύλο για μορφολογία. Ζητείται από τον κάθε εκτροφέα να φτιάξει σκύλο για την καθημερινή ζωή και αυτό είναι δύσκολο γιατί η κοινωνία απαιτεί ένα σκύλο που δε δημιουργεί προβλήματα. Να φτιάχνει δηλαδή ένα σκύλο που μπορεί να ζήσει σε ένα αστικό περιβάλλον και να μην υπάρχουν προβλήματα με τα μικρά παιδιά, με τους γείτονες κτλ. Ο μοντέρνος σκύλος πρέπει να είναι "σούπερ σκύλος". Δεν έχει καμιά σχέση με το σκύλο 100 χρόνια πριν, όπου η κοινωνία ήταν τελείως διαφορετική.

 

Doberman.GR: Ποιές είναι οι συμβουλές που έχεις να δώσεις σε ένα νέο ιδιοκτήτη σκύλου που θέλει να ασχοληθεί με την εργασία? Τι να κάνει και τι πρέπει να αποφύγει?

Roberto Donnini: ΝΑ ΜΗ ΤΟ ΚΑΝΕΙ! Να πάει να παίξει σε ένα χωράφι με το σκύλο του (γέλια)

Σοβαρά τώρα: τι σημαίνει εργασία; Σίγουρα δεν είναι να περάσουμε μια ευχάριστη μέρα στο club με τους άλλους ανθρώπους. "Εργασία" σημαίνει θυσίες, να ξοδεύεις πολύ χρόνο προς μια κατεύθυνση, προς ένα στόχο. Πρέπει να κάνεις ιχνηλασία, υπακοές, καθήκοντα προστασίας... είναι πολλά πράγματα που πρέπει να γίνουν. Και πρέπει κάποιος να είναι πραγματικά προετοιμασμένος για να καταφέρει κάτι τέτοιο.

 

Doberman.GR: Όπως ξέρεις αυτή είναι η δεύτερη χρονιά που η Ελλάδα δεν παίρνει μέρος στο παγκόσμιο πρωτάθλημα εργασίας. Ποιές είναι οι σκέψεις σου;

Roberto Donnini: Δεν έχω να πω κάτι για το επίπεδο της δουλειάς που γίνεται εδώ. Έχω να πω μόνο για κάτι που άκουσα. Ότι πρέπει κάποιος να πιάσει 280 βαθμούς στα προκριματικά για να πάει στο παγκόσμιο. Αυτό νομίζω ότι είναι υπερβολικό. Η Ιταλία δεν είναι πολύ δυνατή στο παγκόσμιο και ακολουθούμε διαφορετική προσέγγιση. Η Ιταλία και άλλες χώρες δεν είναι ανταγωνιστικές στα πολύ ψηλά επίπεδα. Δεν υπάρχει σκύλος στην Ιταλία για το βάθρο, και πραγματικά δεν ξέρω αν υπάρχει τέτοιος σκύλος στην Ελλάδα. Έχουμε όμως σκυλιά για τα μεσαία επίπεδα της κατάταξης. Και πιστεύω ότι είναι πολύ σημαντικό να δώσεις στον κόσμο την ευκαιρία και δυνατότητα να δείξουν τη δουλειά τους. 280 βαθμοί είναι πολύ δύσκολο για κάποιον να πετύχει. Και είναι και επικίνδυνο.

Γιατί αν π.χ. μου πεις εμένα ότι για να πάω στο παγκόσμιο πρέπει να πάρω 280 βαθμούς στα προκριματικά, τότε επειδή είναι δύσκολο, θα προσπαθήσω να κάνω κάτι ίσως ακραίο. Και αυτό δεν είναι καλό ούτε για εμένα ούτε για το σκύλο μου. Προσωπικά πιστεύω ότι η δική μου δουλειά είναι γύρω στο 270. Τι κακό έχει το 270; στο παγκόσμιο θα υπάρχουν ας πούμε 100 σκυλιά. Υπάρχει και το 290 και το 240. Αν εγώ κάνω 270, δε μπορεί κανείς να πει τίποτα. Αν δώσετε την ευκαιρία στον κόσμο εδώ να πάνε στο παγκόσμιο, μπορεί τη μια χρονιά να κάνουν 270 και την επόμενη να πάνε στο 275. Και μετά ίσως να έρθει και το 280. Μπορεί ο σκύλος μου να μην είναι έτοιμος για το 280. Γιατί η δική μου δουλειά δεν είναι στο κατάλληλο επίπεδο. Αλλά τουλάχιστον η δουλειά μου είναι τίμια.

Πιστεύω ότι η Ελλάδα, η Ιταλία, η Ισπανία, η Σλοβενία και πολλές άλλες χώρες που δεν έχουν το "σούπερ σκύλο" για να στείλουν, πρέπει να δουλέψουν με στόχο ένα μεσαίο επίπεδο. Να συμμετέχουν και απλά να δείξουν τη δουλειά τους. Αν πούμε ότι η δουλειά που έχει να δείξει η Ιταλία ή η Ελλάδα είναι για το 270, όλα καλά. Ίσως τον επόμενο χρόνο να είναι λίγο παραπάνω. Το να ζητάς κάτι τόσο ψηλά αυτή τη στιγμή από τον κόσμο στην Ελλάδα ή την Ιταλία, είναι υπερβολικό. Αυτή είναι η άποψή μου.

      

Επιστροφή στην κορυφή