Απόσπασμα σχετικό με το κεφάλι, από το άρθρο του Pezzano "Learning is not an event"

To αξίωμα πως «το κεφάλι καθορίζει την φυλή» φαίνεται παρατραβηγμένο αλλά εάν κάποιος προσεκτικά σκεφθεί πως από τα 57 τμήματα που αποτελείται το σώμα ενός σκύλου τα 22 βρίσκονται στο κεφάλι τότε θα καταλάβει και θα δεχτεί το αξίωμα αυτό.

Έτσι, δεν είναι λάθος να πούμε ότι η δομή των τμημάτων και υποτμημάτων που αποτελούν το κεφάλι παίζουν τον σπουδαιότερο ρόλο στον καθορισμό του τύπου του Ντόμπερμαν. Φυσικά, ο τύπος του κεφαλιού δεν καθορίζεται μόνο από το μήκος του ούτε μόνο από τη σχέση μεταξύ του μήκους του κρανίου και το μήκος του ρύγχους, αλλά καθορίζεται από το πόσο αρμονική είναι η συνολική εικόνα και εφαρμογή όλων των τμημάτων του. Είναι κάτι διαφορετικό να περιγράψει κάποιος ένα κεφάλι απλά σαν «μακρύ και με καλές αναλογίες» και διαφορετικό να πει λεπτομερώς «πολύ τυπικό κεφάλι, παράλληλο, με καλό δάγκωμα, σε σωστό τραπεζοειδές σχήμα, μακρύ και με καλές αναλογίες και στο σωστό σημείο πάνω στον λαιμό τοποθετημένο, με δυνατό μουσούδι και σαγόνι, σφιχτά χείλη σκούρα αμυγδαλωτά μάτια, σωστό στοπ, μεγάλο και ίσιο μουσούδι σωστά τοποθετημένη μύτη με φαρδιά ρουθούνια, φλατ μάγουλα, επίπεδο κρανίο, μέτωπο με ευδιάκριτη αυλάκωση με σωστή τοποθέτηση του ινιακού οστού με αυτιά σε σωστή θέση τοποθετημένα στο κρανίο….»

Το Ντόμπερμαν ανήκει στις δολιχοκέφαλες φυλές. Αυτό σημαίνει ότι η διαμήκη διάμετρος του κεφαλιού του είναι περισσότερο ανεπτυγμένη από την εγκάρσια. Η συνολική απόσταση εάν μετρηθεί με διαβήτη ή χάρακα από το πάνω μπροστινό μέρος της μουσούδας έως το πιο απομακρυσμένο σημείο στο μέσον του πίσω μέρους του κεφαλιού είναι τα 4/10 από του ύψους του σκύλου μετρημένο από το έδαφος έως το ακρώμιο. Δηλαδή σε έναν σκύλο με ύψος 71 εκατοστά ιδεατά πρέπει να είναι 28,4 εκατοστά. Το μήκος της μουσούδας πρέπει να είναι το μισό του συνολικού μήκους του κεφαλιού, έτσι ώστε το μεσαίο σημείο του κεφαλιού συνολικά να «πέφτει» ακριβώς πάνω από την κάθετη νοητή γραμμή που μπορούμε να «τραβήξουμε» από τα μάτια και προς τα κάτω (κάθετη με την κάτω γραμμή του σαγονιού).

Η απόσταση στο φαρδύτερο μέρος του κρανίου (δηλαδή μεταξύ των δύο καμπυλωτών οστών αριστερά και δεξιά στο κρανίο) πρέπει να είναι μικρότερο από το μισό του συνολικού μήκους του κεφαλιού (π.χ. 12,78 εκατοστά = 45% του 28,4 στο παραπάνω παράδειγμα)

Άρα εδώ ο λόγος του πλάτους ως προς το μήκος θα είναι 45. Ως εκ τούτου, ο λόγος μήκους πλάτους κεφαλής πρέπει να είναι περίπου 45.
Αναλογία (λόγος) κεφαλιού = Πλάτος x 100 / Συνολικό Μήκος
(στο παραπάνω παράδειγμα 45=12,78 Χ 100 / 28,4

Εξετάζοντας το κεφάλι από το πλάι αλλά και από πάνω το κεφάλι του Ντόμπερμαν πρέπει να μοιάζει σαν εάν μακρόστενο τραπέζιο. Από το πλάι μπορούμε να εκτιμήσουμε καλύτερα τις ευθείες γραμμές που αποτελούν το περίγραμμα του κεφαλιού (όπως άλλωστε ευθείες πρέπει να αποτελούν και όλο το περίγραμμα του σώματος του).

Εξετάζοντας μάλιστα το κεφάλι διαπιστώνουμε την απόλυτη παραλληλία μεταξύ του άξονα του κρανίου και του εφαπτόμενου άξονα του πάνω μέρος της μουσούδας.

Παίρνω αυτή την ευκαιρία που μου δίνετε για να προσπαθήσω να εξηγήσω και να προσπαθήσω να δώσω έναν ορθολογικό ορισμό της παραλληλίας των 2 αυτών αξόνων γιατί από ότι έχω αντιληφθεί ακόμα και τώρα πολλοί άνθρωποι δεν έχουν κατανοήσει τι σημαίνει παραλληλία-σύγκλιση-απόκλιση και πως την καθορίζουμε. Είδα πρόσφατα ένα σχόλιο σχετικά με το πρότυπο που δημοσιεύθηκε από το αμερικάνικο Dobermann Pinscher Club (που εξακολουθεί να ονομάζει Dobermann "Dobermann pinscher" ...), με κάποια σχέδια, πολύ ακριβή και πολύ ωραία, αλλά και σε μερικά σημεία εντελώς λάθος, όπως λάθος είναι και ένα μεγάλο μέρος των σημείων που περιγράφουν τα κύρια στοιχεία για τη δομή και τον τύπο της φυλής.

Όλες οι φυλές των σκύλων σε όλο τον κόσμο κατηγοριοποιούνται βάση του τύπου της παραλληλίας του κεφαλιού τους σε ευθείες , αποκλίνουσες και συγκλίνουσες. Ο τύπος της παραλληλίας λοιπόν εξαρτάται από την τοποθέτηση των αξόνων α) του κρανίου και β) του εφαπτόμενου άξονα του πάνω μέρους της μουσούδας. Αυτή η τοποθέτηση μεταξύ τους ονομάζεται παραλληλία , σύγκλιση ή απόκλιση. Όπως είπαμε παραπάνω από το πλάι το κεφάλι ενός dobermann αποτελείται από ευθείες γραμμές όπως και όλο το περίγραμμα του σώματος του. Εάν προεκτείνουμε νοητά τον άξονα του κρανίου (προς τα αριστερά) επάνω από τον άξονα της μουσούδας και δεν συναντηθούν πουθενά τότε έχουμε παραλληλία. Εάν αντιθέτως προεκτείνοντας τον (προς τα αριστερά) νοητά συναντηθεί με τον άξονα της μουσούδας, τότε έχουμε σύγκλιση. Εάν τώρα προεκτείνουμε νοητά τον άξονα της μουσούδας προς το πίσω μέρος του κρανίου (προς τα δεξιά) και συναντηθεί με τον νοητό άξονα του κρανίου τότε έχουμε απόκλιση.

Στην πραγματικότητα, σε αυτά τα σχέδια του καθηγητή Giuseppe Solaro, βλέπουμε την παραλληλία του Setter την σύγκλιση στο Pointer και την απόκλιση του Ιταλικού Bracco.

Στην πρώτη περίπτωση βλέπουμε καθαρά ότι ο νοητός άξονας του κρανίου δεν συναντιέται με τον άξονα της μουσούδας όσο και εάν προεκταθεί. Setter παραλληλία

Στην δεύτερη περίπτωση βλέπουμε καθαρά ότι ο νοητός άξονας του κρανίου συναντιέται με τον άξονα της μουσούδας εάν προεκταθεί. Pointer σύγκλιση
Και τέλος στην Τρίτη περίπτωση Bracco βλέπουμε πως η νοητή προέκταση του άξονα της πάνω γραμμής της μουσούδας συναντά τον νοητό άξονας του κρανίου. Απόκλιση!

ΠΡΟΣΟΧΗ ΤΟ ΛΑΘΟΣ ΠΟΥ ΚΑΝΟΥΜΕ ΟΛΟΙ ΣΤΟΝ ΟΡΙΣΜΟ ΤΩΝ ΑΞΟΝΩΝ

Βλέπουμε καθαρά πως ο κρανιακός άξονας ΔΕΝ εφάπτεται με την ευθεία γραμμή που ορίζεται από το πάνω μέρος του κρανίου του σκύλου αλλά ορίζεται από 2 σημεία, το πρώτο στην κορυφή του ινιακού οστού (στην μέση του πίσω μέρους του κρανίου) και το δεύτερο στο σημείο που το ρινικό οστό συναντά το μετωπικό οστό.

Εν αντιθέσει ο άξονας της πάνω γραμμής της μουσούδας συμπίπτει (εφάπτεται) επακριβώς με το περίγραμμα της εξωτερικής πάνω γραμμής της μουσούδας.

Επιστροφή στην κορυφή